Historie

Het ras Hovawart
De Hovawart is een nieuw ras met een oude naam die voortkomt uit het (Middel-hoog) Duitse woord Hovewart hetgeen bewaker van de hof betekent. Het woord “hovewart” verscheen reeds in de 13e eeuw in het Gerechtsboek de “Schwabenspiegel”.

Als oud ras uit de Harz en het Zwarte Woud werden Hovawarts door Duitse edelen gefokt en gebruikt als betrouwbare waakhonden en bewakers van vee, kastelen en boerderijen.

Er bestaat een schilderij van Benno Adams (1869), “Hundefamilie mit altem Gaul” (hondenfamilie met oude knol) waar duidelijk de overeenkomst te zien is tussen het ras van vandaag en de forse boerenhond van toen. Zelfs de drie kleurslagen lijken al aanwezig te zijn.

Ofschoon de Hovawart van oude komaf is, heeft hij niet overleefd als ras, maar meer als typehond. Zijn herontstaan danken we aan de zoöloog Dr. K.F. König, die kort na de eerste wereldoorlog met dit werk begon. Kurt König besloot om het ras te doen herleven gebaseerd op beschrijvingen en tekeningen van de Hovawart uit de middeleeuwen. Hij zocht en vond wat we noemen “prototypische” honden (Typhunden) in afgelegen gebieden in het Harzgebergte en het Odenwald. (Deze honden kwam zeer dichtbij de ideaal van Dr. Kurt König). Zij waren kruisingen van Duitse herdershonden, Newfoundlanders en Kuvasz. Er waren ook kruisingen met de Leonberger.

In dezelfde tijd stichten enkele fokkers in Thale in het Harzgebergte de “Hovawart-Verein für deutsche Schutzhunde e.V.” (Hovawart Club voor Duitse waakhonden). Hun doel was om de boerenhond uit de middeleeuwen te bewaren of te herscheppen. In 1937 werd de Hovawart officieel als ras in Duitsland erkend.

Na de tweede wereldoorlog was het aantal fokhonden sterk teruggelopen. In het begin werkten de fokkers zelfstandig, maar na enige tijd vormden ze regionale fokgroepen. Zo ontwikkelden zich verschillende Hovawart types.

In 1948 werd in West-Duitsland de “Rassezuchtverein für Hovawart-Hunde e.V.” opgericht, bestaande uit verscheidene regionale groepen. Deze vereniging werd lid van het “Verband für das Deutsche Hundewesen”, de Duitse nationale overkoepelende organisatie. Het ras wordt sinds 1959 als raszuiver beschouwd.

De ”Spezialzuchtgemeinschaft Hovawartzüchter” werd opgericht in het voormalige Oost–Duitsland en stelden een eigen stamboek samen. De politieke ontwikkelingen dreven de twee clubs verder uit elkaar, maar na de eenwording van Duitsland bleek dat de Hovawarts uit oost en west uiterlijk gelijk waren gebleven. Vandaag de dag zijn de meeste fokkers en eigenaren van Hovawarts in Duitsland lid van de “Rassezuchtverein für Hovawart-Hunde e.V.”

 

De geschiedenis van de Hovawart in Nederland

De eerste Hovawart werd Nederland binnengebracht in 1956. Het was een blonde teef genaamd Baloe von Gila, de eigenaar was mevrouw Fremery-Ledoux. Twee jaar na het importeren van Baloe liet mevrouw Fremery Baloe zien op de “Winner” hondenshow in Amsterdam. Daar ontstond de interesse in Nederland voor de Hovawart. Op 11 november 1959 werd de Hovawart Club Nederland (HCN) gesticht. In 1963 werd de Hovawart en de club erkend door de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland.

 

Bron:
Helga M. van Voorthuysen-Dijkhuis
International Hovawart Federation