De HCN-stand op de Winner 2011

En dan bedoel ik letterlijk met de HCN-stand: onze informatiekraam op de Winner in de Amsterdamse RAI op 26 en 27 november 2011. Samen met Fred Fiechter en Anja Reuvekamp viel mij de eer te beurt er op zaterdag te staan, de dag dat ook de Hovawarts in de ring moesten verschijnen. Vroeg uit de veren, heeeeel mooi op tijd bij Fred (hij had nog niet eens ontbeten), ook hartelijk begroet door zijn hond Kwiek. Snel een kopje koffie, Sheffield overgezet in Freds auto (die al volgeladen was met de stand-spullen) en op naar de RAI. Om acht uur waren we binnen en om negen uur was de HCN-stand in het Hondendorp compleet ingericht. Met het spandoek voor de tafel en het grote doek (de banner) achter het kraampje als goede blikvangers, was onze Hovawart Club Nederland herkenbaar aanwezig. Daarnaast vormde de zeer aaibare en knuffelbare Sheffield staand, zittend of liggend voor de stand ook een – al zeg ik het zelf – aantrekkelijk visitekaartje van ons mooie ras.

 

 

Geen stormloop
Fred had mij goed voorbereid dat het geen storm zou lopen en dathet ook niet de bedoeling was het ras te‘verkopen’, maar gewoon om er te zijn als iemand om informatie vroeg (of belangstellend bij de stand bleef staan) en dan je eigenervaringen te delen. Informatie op papier was er ook voldoende aanwezig; flyer, jubileummagazine, Hovawartaal en uiteraard het boek “Onze Hovawart”. Verder gaven de spullen uit het Winkeltje de stand een aantrekkelijke uitstraling, dus wat mij betreft stond niets een stormloop van bezoekers in de weg... Nee, inderdaad, het werd geen stormloop, maar we hebben toch heel wat bezoekers wegwijs kunnen maken. Sommigen kenden de Hovawart al door familie of kennissen, anderen waren nog echt aan het bepalen welk ras het beste bij hun zou passen. Sheffield heeft kunnen demonstreren dat hij voor vreemden (volwassenen èn kinderen) heel lief is, dat hij rustig blijft in een drukke omgeving, dat hij graag speelt met andere honden (de Saarlooswolfhonden hadden zijn bijzondere attentie), dat hij altijd op de loer ligt voor eetbare zaken en dat hij geen Hovawatje is (kleine aanvaring met Oz van Rik). Een redelijk compleet beeld van De Hovawart, zou ik zeggen.

 

Bijpraten
Het was ook leuk om aanloop te krijgen van Hovawart-bezitters om even bij te praten en de stand van zaken in de Keuringring te horen. Rond dezelfde tijd als de Hovawarts aan de beurt waren, werd in de Erering de complete rassenpresentatie gehouden. De verantwoordelijke ‘spreekstalmeester’ kwam bij de HCN-stand informeren of alle drie de kleurslagen van de Hovawart aanwezig waren. Dit was uiteraard niet het geval omdat iedereen bij Keuringring 14 stond te wachten... behalve Sheffield, die was een (conform zijn gedrukte toegangsbewijs) “Niet voor keurig ingeschreven bezoek-hond”.

 

Raspresentatie
Fred vroeg of ik met Sheffield de Erering in wilde.Echt wel! Wat een eer!We liepen direct na de herdershonden als eerste voor Rasgroep 2 een rondje terwijl de spreekstalmeester het ras toelichtte voor het publiek. Nadat vertegenwoordigers van alle op zaterdag aanwezige rasgroepen aan de beurt waren geweest, mochten we ter afsluiting allemaal nog een rondje over de rode loper. Lopen wilde Sheffield wel hoor, achter zo’n mooi Saarlooswolfhond-teefje aan... Maar zonder gekheid, ik vond het erg leuk om met Sheffield ons ras bij die presentatie te mogen vertegenwoordigen.
De plaats van het Hondendorp met alle informatiestands vond ik heel strategisch, vlak bij de Erering, waar op het eind van de dag alle nog aanwezige bezoekers zich verzamelden. Het bleef dan ook gezellig tot het eind. Ik vond het een nuttige activiteit van en voor de HCN met een aangenaam team; wat mij betreft voor herhaling vatbaar.

Hartelijke groet, Caroline Lettinga